24.05 Mushi no hokō

/ czwartek, 22 maj 2014 /

Mushi no hokō Teatr Amareya & Joanna Duda

24 maja 2014 (sobota) godz. 19:00-19:45

Miejsce : Aula 1.43 Wydział filologiczny UG

http://www.madeinazja.ug.edu.pl/performance-teatr-tanca-butoh-teatr-amareya/

Koncept: Katarzyna Pastuszak, Joanna Duda, Aleksandra Śliwińska
Wykonanie: Katarzyna Pastuszak, Joanna Duda, Aleksandra Śliwińska
Muzyka: Joanna Duda
Video: Katarzyna Pastuszak, Joanna Duda

 

Mushi no hokō to performens inspirowany twórczością awangardowego tancerza Hijikaty Tatsumiego (1928-1986) – twórcy tańca butō. W dojrzałym okresie twórczości, Hijikata Tatsumi trenował i choreografował swoich tancerzy posługując się instrukcjami choreograficznymi (jap. butō-fu). Instrukcja Mushi no hokō (Krok robaków), to jedna z podstawowych instrukcji Hijikaty, będąca kwintesencją jego filozofii tańca i życia, jako wiecznej przemiany. Jak mówił Hijikata: „Nie trzeba uczyć się klasycznego baletu, by móc tańczyć taniec ciemności (…). Gdy poważnie zastanawiam się nad treningiem tancerza butō, dochodzę do wniosku, że naprawdę ważne są te rodzaje ruchów, które rodzą się, gdy poprzemieszczamy stawy i zrobimy kilka kroków bezstawowo, z jedną nogą próbującą dogonić drugą” [T. Hijikata [w:] T. Shibusawa, „Plucking off the Darkness of the Flesh – Interview with Tatsumi Hijikata”, tłum. na j. ang. Kurihara Nanako, The Drama Review, nr 1 tom 44 (Wiosna)/2000, s. 52].

Projekt „Mushi no hokō” stanowi część autorskiego projektu Katarzyny Pastuszak pt. 33_33_33, który obejmuje 33 performanse i akcje artystyczne zaplanowane na 365 dni – od urodzin do urodzin artystki, tj. od 16 sierpnia 2013 do 16 sierpnia 2014. Projekt opiera się na dialogach z artystami, z którymi Pastuszak dotąd nie miała okazji współpracować i artystami, którzy towarzyszą jej od lat i z którymi stworzyła rodzaj dialektu ruchowego. Projekt 33_33_33 został zainicjowany 16 sierpnia 2013, czyli w dzień 33 urodzin Pastuszak. Tego dnia Pastuszak odbyła kilkugodzinny spacer performatywny (akcja 33_33_01), podczas którego wykonała między innymi 33 tańce dla 33 przypadkowo spotkanych osób. Spacer miał otwartą strukturę, proces chodzenia, przemieszczania się oraz spontanicznego wchodzenia w interakcję z otoczeniem potraktowany został jako eksperyment w stawaniu się. Spacer rozpoczął się o godzinie 6:50 rano w Szpitalu na Klinicznej w Gdańsku, gdzie Pastuszak się urodziła.