KANTOR_TROPY: COLLAGE

Kantor_Tropy: COLLAGE”

Amareya Theatre & Guests

 

Premiera: 14.10.2015, Nowa Synagoga – Gmina Żydowska Wyznaniowa w Gdańsku

 

Koncept i reżyseria: Katarzyna Pastuszak

Choreografia: Katarzyna Pastuszak, Yuko Kawamoto

Kompozycja muzyczna i wykonanie muzyki na żywo: Joanna Duda i Jan Młynarski (J=J)

Wykonanie: Ishimoto Kae, Kawamoto Yuko, Rui Ishihara, Katarzyna Pastuszak, Agnieszka Kamińska, Aleksandra Śliwińska, Anna Kalwajtys, Daniela Komędera, Jan Grządziela

Obiekty: Adriana Majdzińska, Grażyna Tomaszewska-Sobko, Mon Decoded (Monika Matsumoto Art)

Kostiumy: Daisuke Tsukuda

Wizualizacje: Joanna Duda

Reżyseria świateł: Bartosz Cybowski

 

Projekt realizowany przez K. Pastuszak w ramach stypendium „Młoda Polska 2015” MKIDN

 

 

Kantor_Tropy: COLLAGE” to performens/happening łączący taniec współczesny, butō, performens, muzykę nowoczesną i sztuki wizualne. Projekt „Kantor_Tropy: Collage” został bezpośrednio zainspirowany głęboką i nieopisaną dotąd relacją między tańcem Ankoku butōHijikaty Tatsumiego – kluczowej postaci japońskiej awangardy a koncepcjami estetycznymi i praktyką artystyczną Tadeusza Kantora. Tytułowy collage dla obu twórców stanowił jedno z głównych narzędzi tworzenia i przetwarzania rzeczywistości oraz wydobywania egzystencjalnego kryzysu człowieka XX w. W projekcie udział biorą japońscy tancerze butō Yuko Kawamoto, Kae Ishimoto, Rui Ishihara, Daniela Komędera, Jan Grządziela, artystki Teatru Amareya (Pastuszak, Kamińska, Śliwińska) i Anna Kalwajtys. Muzykę skomponowali i wykonują na żywo Joanna Duda i Jan Młynarski (J=J). Autorem kostiumów jest japoński projektant – Rebelis (Daisuke Tsukuda). Obiekty zaprojektowały rzeźbiarki – Adriana Majdzińska i Grażyna Tomaszewska-Sobko i artystka wizualna Mon Decoded (Monika Matsumoto Art).

 

 

 

Działając w oddaleniu geograficznym, Hijikata i Kantor podejmowali tematy pamięci, śmierci i rozkładu. Kantor za pośrednictwem śmierci wydobywał życie, Hijikata w swoim Ankoku butō ukazywał piękno brzydoty. W nader precyzyjnie skomponowanym obrazie scenicznym obaj próbowali jednocześnie wskrzesić coś co przeminęło i ukazać kruchość człowieka stojącego wobec nas - tu i teraz. Idąc śladami Kantora i Hijikaty szukamy punktów stycznych dla nas - osób urodzonych na przełomie 1970/80. Wybieramy trzy ważne daty - 1945, 1986, 2011 - i stawiamy pytanie kim jest człowiek pokryty pyłem przeszłości, człowiek ery psychologicznego, cyfrowego i ekologicznego zanieczyszczenia.” [Katarzyna Pastuszak]